പരസ്യം

കാണ്മാനില്ലെന്‍ മനസ്സിനെ കുറച്ചു നാളുകളായി
നിങ്ങളില്‍ ആരെങ്കിലും കണ്ടുവോ?
എന്‍റെ ചിന്താ ധാരകള്‍
മുഴുവനും അതിലായിപ്പോയി
ഒരിക്കലും കൈവിടില്ലെന്നഹങ്കരിച്ചു ഞാന്‍
പക്ഷെ , വിധി അങ്ങനെ വിടുവാന്‍ തയ്യാറായില്ല
മെല്ലെ മെല്ലെ മനസ്സ് എങ്ങോ പറന്നു പോയി
പറന്നകലുന്ന മനസ്സിനെ എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു
എന്നാല്‍, അരുതെന്ന് പറയാന്‍ നാവു പൊന്തിയില്ല
മാടി വിളിക്കാന്‍ കൈകളും...
'ഗൂഗിള്‍'ലില്‍ പരതി ഞാന്‍
'ആഡ്സ്'ഉം കൊടുത്തു നോക്കി
എന്നിട്ടും ഒരു രക്ഷയും കണ്ടില്ല
പക്ഷെ, അപ്പോഴും എനിക്കെന്‍റെ മനസ്സ്
പറന്നകലുന്ന അവ്യക്ത ദൃശ്യം കാണാമായിരുന്നു
എതവയവമാണ് മനസ്സിന് പകരമാവുന്നത്?
മനസ്സ് ശരീരത്തില്‍ എവിടെയാണ്?
അത് നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോളാണ് അങ്ങനെ തോന്നിയത്...
ഒരിക്കലും തിരിച്ച വരാത്ത പോക്കായിരുന്നോ അത്?
അറിയില്ല...
എങ്കിലും ഞാന്‍ തിരയുകയാണ്
നിങ്ങളില്‍ ആരെങ്കിലും അതിനെ കണ്ടാല്‍ പറയണേ...
" ഉടമസ്ഥന്‍ നിന്നെ കാണാതെ വേദനിക്കുന്നു
ദയവായി തിരിച്ച് വരിക"

അംഗ ഭംഗം

കണ്ണുകള്‍ പറഞ്ഞു:
ഞങ്ങളെല്ലാം കാണുന്നുണ്ട്
പക്ഷെ , കാഴ്ചകള്‍ മായയല്ലേ?
മായക്കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ കണ്ണുകളെന്തിന്?
രണ്ടു കണ്ണും കുത്തി പൊട്ടിച്ചു.
കാതുകള്‍ പറഞ്ഞു:
ഞങ്ങളെല്ലാം കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്
പക്ഷെ , കാഴ്ചയില്ലാത്ത സ്ഥിതിയ്ക്ക്

കാഴ്ച്ചയില്ലെങ്കില്‍ കേള്‍വിയെന്തിന്?
രണ്ടു ചെവിയും ചെത്തിയെടുത്തു

നാവു പറഞ്ഞു:
കണ്ണും ചെവിയുമില്ലാതെ
ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യാനാ?

ഓ!! എന്നാലതുമങ്ങു പോട്ടെ..
വലിച്ചെടുത്ത നാവു പിടഞൊടുങ്ങി

ഇപ്പോള്‍ നല്ല സമാധാനം തോന്നുന്നു
ഒന്നും കാണണ്ട, കേള്‍ക്കണ്ട, പറയണ്ട
ഉപയോഗമില്ലാത്ത മറ്റംഗങ്ങള്‍ കൂടി
തങ്ങളുടെ ഊഴം കാത്ത് കിടപ്പാണ് ...

കുളിരും കിനാവും

മഞ്ഞുമാസത്തിലെകുളിരില്‍ ഞാ-
നൊറ്റയ്ക്കു നിന്നെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തിരുന്നു
നിമിഷങ്ങള്‍ ആയിരമലമാലയായ്
എന്‍റെ, മാനസത്തിരയില്‍ നിറഞ്ഞൂ

ഈറനുടുത്തന്നു നീയെന്‍റെമുന്നി-
ലൊരപ്സര കന്യപോല്‍ നിന്നൂ
മുടിയിഴതഴുകിയെന്‍ വിരലുകള്‍
നിന്നുടെ ലോലമാം മേനി പുണര്‍ന്നൂ

മകരത്തിലെ മരം കോച്ചുന്ന നേരത്ത്
മുടിപ്പുതച്ചു നാമൊന്നായ്
മേനിതന്‍ ചൂടിലാ ഹിമകണങ്ങള്‍
മെല്ലെ, ഉരുകിയുരുകിയലിഞ്ഞൂ


നെറ്റിയില്‍ തൊടുകുറിയണിയിച്ചതില്ല
ഞാന്‍, ഹാരവുമേകീല പൊന്നും
ഇന്നുനിന്നോര്‍മ്മയിലെന്‍ മിഴി നനയുന്നു
ഇടറുന്നു തൊണ്ടയും പൊന്നേ...